منو
 
 پیوندهـــا





 
 
 
تاریخ : يکشنبه 11 آبان 1399     |     کد : 3425

اعضای سبز تبریز را بشناسیم؛(12)

  اُرس خزنده (ژونی پروس)

بخش وسیعی از فضای سبز تبریز تحت کشت انواع درختچه قرار دارد و آشنایی با این گونه از گیاهان می تواند به حفظ و نگهداری و حتی ازدیاد و تکثیر آنان توسط عوامل فضای سبز و شهروندان کمک کند.

این گونه گیاهی از تیره سوزنی برگان راسته سروهاست. درختچه ای خزنده بر روی زمین، غالب رشد آن در جوانه جانبی است و به همین دلیل بیشتر رشد قطری و سطحی می کند یا به صورت عرضی رشد می کند. خزان نمی کند و دارای برگهای سوزنی و معطر با اسانسی بسیار زیاد
تولید می کند. دارای میوه های قهوه ای رنگ به اندازه حبه قند با اضلاع مشخص و کوبیک، رنگ برگهای این گیاه سبز مات است. در شرایط رطوبی و معتدل رنگ برگها به سبزی می گراید ولی در موقع خشکی به سبز نقره ای و مات گرایش می یابد. ساقه های رونده افقی این گیاه در بعضی از مواقع با فرم دهی و قطع جوانه انتهایی می تواند به صورت عمودی رشد کرده و به صورت یک درختچه ایستاده در حدود یک متر نمایش یابد.
مناسب برای پارکها، میادین و محوطه سازی، کاشت در باغهای صخره ای، کاشت در باغ مینیاتور، کاشت در اراضی شیب دار، کاشت به عنوان پوشش دهنده سطح زمین، کاشت در داخل فلاورباکس های بزرگ است.

نیازهای اکولوژیکی:
بستر رویش این گیاه در تمامی شرایط فراهم است، ولی مانند هر گیاه دیگر بستر خاک دارای منابع متعدد غذایی و تهویه و زهکش مناسب باشد بهتر رویش پیدا می کند؛ ولی در کل این درختچه گیاهی بسیار مقاوم برای شرایط سخت محیطی است. مقاوم به کم آبی است و نور مناسب نیاز دارد.
 اُرس، واریته های متعددی بسته به شرایط زیست محیطی دارد از جمله در شرایط سنگلاخ و سرد و خشک برگهای سبز متمایل به نقره ای مات تولید می کند ولی در مناطق معتدل خزری و مدیترانه ای و استوایی در هریک بسته به میزان رطوبت و میزان دما و دریافت پیگمان نوری واریته هایی با رنگهای متفاوت تر تولید می کند. این درخت در شرایط مناسب محیطی می تواند به سهولت سطح  زمین را پوشش دهد. مقاومت این درخت زیاد بوده و می توان آنرا بطور منفرد در باغ یا قسمت سنگی زمینهای تپه مانند و واریزها کاشت.
                                                                                                          
روش تکثیر:
الف- از طریق کاشت بذر در خاک سیاه غنی از پیت ماک و جوانه های جانبی انتهایی.
ب- قلمه گیری در شهریور ماه و مهر ماه.

آفات و بیماریها:
الف- سرسوزی برگها :
بیشتر در هوا مرطوب در فصول بهار و تابستان رخ می دهد و به شاخه های سال جاری و جوان خسارت وارد می کند، شاخه های مسن تر و یکساله مقاومت بیشتری نشان می دهند. علت این بیماری نوعی قارچ است که با سم پاشی توسط مانکوزب یا سموم پایه مسی در بهار و یا کاشت با فاصله و آبیاری در اول صبح که خاک و برگ خشک شوند از راههای مبارزه با این بیماری است.
ب-  بیماری زنگ درخت سیب:
از بیماریهای مهم و رنگارنگ ژونی پروس است که معمولاً به خاطر نوعی قارچ به نامGymnosporangium  (جیمنوسپریوم) رخ می دهد. گال های قهوه ای مایل به قرمز روی شاخه ها ظاهر شده و بعد از مدتی ورم کرده و بزرگ می شود. برای کنترل بهتر شرایط کاشت گیاه از انتخاب ارقام مقاوم و بستر و شرایط را طوری فراهم سازیم که ساقه های خزنده زیاد متراکم نباشند و گیاه بتواند به اندازه کافی آفتابگیری نباشد تا دچار قارچ زدگی نشود. درختان گال زده را پس از کندن دستی گال ها در آخر زمستان محل گال را به دقت سمپاشی و ضدعفونی کرده و با چسب یا خمیر پیوند پانسمان می کنیم. کاربرد قارچکشها در ماه های بهار و پاییز که هوا خنکتر است استفاده شود بهتر است
ج- سوختگی برگ سوزنی برگان:
این بیماری به خاطر حمله قارچ سرکوسپورا در درختان مستقر شده، رخ می دهد. این بیماری در مناطقی با رطوبت بالا و باران زیاد شایعتر است. علائم خشکیدگی این بیماری در برگ ها یا سوزنی برگی های قسمت داخلی گیاه که آفتاب کمتری می گیرند که به رنگ قهوه ای یا قرمز  می باشد نمایان می گردد. رعایت فاصله ی کاشت فرم دهی که منجر به رسیدن نور به قسمتهای داخلی گیاه بشود می تواند از این بیماری پیشگیری کند.
ضرورت دارد از ریختن آب به روی اندام هوایی اینگونه درختها که فضای داخلی فشرده ای دارند و در معرض تابش نیستند اجتناب کرد.
مبارزه شیمیایی به این صورت است که با سموم مانکوزب یا خمیر بوردوفیکس یکبار اول تابستان قبل از گرم شدن هوا و یکبار هم آخر تابستان پس از خنک شدن و بار سوم در اواخر پاییز می توان ضد عفونی کرد ولی در سایر زمانهای که بارش، باد و گرمای هوا زیاد است، سم پاشی فایده بخش نمی باشد.
                                                                                     
د- بیماریهای شانکر:
شانکرها مثل زخم های آبکی یا پودری شکلاتی مانند است که روی شاخه ها و مخصوصاً  محل انشعابات  شاخه از ساقه می باشد که با قطع ارتباطات آوندی باعث خشکیدگی و مرگ گیاه می شوند. در واقع بهترین راهکار برای این قبیل مسائل پیشگیری  می باشد. درصورت وجود شاخه های آلوده آنها را با قیچی تمیز هرس کرده و بدرستی محل جداشدن شاخه را ضدعفونی نموده و با چسب پیوند محل ضایعه را با ضخامت قابل قبولی می پوشانیم و مواد حاصله را سوزانده تا هاگ و اسپور موجود در شاخه های بریده شده به جایی منتقل نشود و برای هرس شاخه های فرعی کلیه ابزارآلات هرس را ضدعفونی می کنیم که موجب انتقال بیماری نشود. تا جای امکان از هرس کردن درختان در فصل تابستان خودداری کنید زیرا باعث پخش هاگ های این قارچ شده و محل زخم پذیرای آلودگی ها می باشد.
 
پراکنش در سطح شهر:
در تمامی مناطق مخصوصاً محل تجمع آن در پارک جنگلی تپه های رشدیه به صورت تجمعی، در حاشیه اتوبان پاسداران در مناطق شیبدار نیز به وفور کاشته شده است.
 
 
 
 


PDF چاپ چاپ