منو
 
 پیوندهـــا





 
 
 
تاریخ : پنجشنبه 8 آبان 1399     |     کد : 3423

با اعضای سبز تبریز آشنا شویم؛ درختچه ها (11)

آقطی سیاه

بخش وسیعی از فضای سبز تبریز تحت کشت انواع درختچه قرار دارد و آشنایی با این گونه از گیاهان می تواند به حفظ و نگهداری و حتی ازدیاد و تکثیر آنان توسط عوامل فضای سبز و شهروندان کمک کند.

درختچه ای بزرگ و توده ای شکل، نیمه خزان کننده دارای برگ و برگچه های تخم مرغی شکل، نوک تیز با رنگهای سبز، ابلق و زرد دیده می شود. بعضی واریته ها برگ سبز پر رنگ شفاف دارد، بعضی واریته ها نیز به صورت ابلق اند که سبز کمرنگ با حاشیه سفید است. گلها خوشه ای مسطح، معمولاً سفید رنگ که در اواسط بهار ظاهر می شوند. زیبایی این درختچه در برگهای آن گیاه است نه در گلهای آن. دارای ساقه های نرم، ترد و شکننده بر روی شاخه محوری چوبی است. گلهای این درختچه استفاده دارویی (کاربرد آن به عنوان ملین و مسکن) دارد. دارای میوه های سیاه رنگ، کروی مانند انگور یاقوتی است. کاربرد آن برای تک کاشت، تکمیل عناصر منظر در پارکها و محوطه های ویژه است.                         نیازهای اکولوژیکی:  مکانهای آفتابی تا قسمتی سایه را می طلبد و در خاک حاصلخیز مرطوب با زهکشی کامل بیشترین رشد را دارد و در مناطق معتدل بسیار سازگار است و رشد و نمو بالاتری دارد هرچه آب و هوا معتدل تر باشد اندام هوایی این گیاه بیشتر رشد می کند بطوریکه در برخی از مناطق حاره ای حجم بسیار اندوهی را اشغال می کند.                                                                            روش تکثیر:  الف- کاشت از طریق بذر: در این صورت میوه های کاملاً رسیده که بذر را درون خود دارد می چینیم اجازه می دهیم در محیط سایه میوه ها کاملاً خشک شوند. سپس براحتی بذرهای داخل میوه از هم جدا شده و قابل نگه داری است. بذرهای خشک شده باید دوره سرما را طی کند که مبادا جوانه بزند. در اوایل فصل بهار پس از ضدعفونی و 24 ساعت خیساندن، قابل کاشت در خزانه است. ب- از طریق قلمه چوب نرم در اوایل بهار است.
پراکنش در سطح شهر:
در منطقه دو (پارک ائل گلی) کاشته شده است.





 


PDF چاپ چاپ